Questo è uno spazio dedicato interamente alla poesia fatta in casa, alla poesia di strada, alla poesia dei poveri, dei poeti che non hanno voce. Quindi, cerchiamo di preservare la bellezza di questo spazio! Confidiamo sul fatto che nessuno lo rovini.
POESIA DELLA SETTIMANA:
La cruci
--------
Lu nostru Signuri ca n'cruci murì
vinni nta un munnu ca nun lu capì,
na manciatura cci fici di lettu,
e nta na grotta truvà lu so tettu,
lu ciatu d'armali ci detti caluri
lu preu ci fu fattu di magi e pasturi.
Poi ntall'Eggittu si nn'appi a scappari,
e cci arristà pi du anni e macari,
picchi lu re chi cumanna n'Giudea
a lu demoniu s'affida e s'allea
smovi la guerra a lu santu bamminu,
ca sempri a so matri sta strittu e vicinu.
A dudici anni lu nostru Signuri,
avi na stazza di menzu dutturi,
li sacri scritturi nsigna a lu tempiu,
e di gnuranza nni fà granni scempiu,
tutti l'anziani ca dda su ghiunciuti
attentanu a iddu taliannu alluccuti.
Arriva a trent'anni e ormai veni l'ura
di la so casa lassari li mura,
la so missioni è annunciari lu regnu,
di la so vita fu chissu lu mpegnu,
pi cu è puvureddu e gran piccaturi
arriva lu tempu di cogghiri ciuri.
Li derelitti e li prostituti,
di tutti li banni ormai su vinuti,
na vuci ci parra dintra lu cori
ca di piccati ormai nun si mori,
lu veru messia chi stava passannu,
tutti li cosi li ia pirdunannu.
E cu cridia ca nta la so vita,
era pirduta la so partita
rumpia li catini e lassava la cella
lu libirava la bona novella,
lu regnu è vicinu, c'è postu pi tutti,
fineru li tempi di chianciri lutti.
A chiddu ca orbu nun ci vidia
cu Cristu la vista arrè si grapìa,
a chiddu ca zoppu nun caminava,
cu Cristu la amma arrè si sanava,
A chiddu ca mutu parrari un putìa,
cu Cristu la vuci arrè cci niscìa.
Ncanciu di beni ci dettiru mali,
e lu purtaru nta lu tribunali,
a mettilu n'cruci cci misiru nenti
comu si fussi un gran delinquenti,
poi cci pusaru lu russu mantellu,
a finitura d'un forti flagellu.
Lu ncurunaru cu spini puntuti,
dannucci boffi e tirannucci sputi
poi lu nchiiuvaru nta un lignu di cruci,
unni la morti nun veni mai duci,
cu tanti miraculi fatti pi l'atri
stavota pi iddu cci pensa so patri.
Lu fariseu taliannu a lu lignu,
avìa nta lu cori un pinseru malignu:
"chi dassi un gran signu s'è figghiu di Diu
scinnissi daa cruci asinnò nun ci criu!"
A lu so latu cci dissi un latruni:
tu sta murennu, si nun ti nn'adduni!!
Lu bonu latruni ca era a dda banna,
taliannu u messia si ci raccumanna:
"lassatilu mpaci lu figghiu di Diu,
nun serbinu signi, lu stessu cci criu!
Ricordatillu stu gran piccaturi
quannu passati sarannu ormai st'uri."
Lu nostru Signuri cchiù giarnu daa luna
avia ancora ciatu pi dirinni una:
"Patri pirdunalu tuttu stu dannu
iddi un capiscinu chiddu chi fannu.
Nta li to manu la vita t'affidu
a n'atri tri ghiorna pinsannucci arridu!"
Ezio Spataro, Novembre 2009
Abbiate coraggio, uscite allo scoperto mettendo in luce le vostre perle di saggezza. Mandate le vostre riflessioni a redazione@provocopuscolo.it, saremo lieti di leggerle e pubblicarle sul nostro sito.

Nessun commento:
Posta un commento
Nota. Solo i membri di questo blog possono postare un commento.